A economía na literatura

Ante a crise, literatura, si. O malo é que ás veces, dentro dunha obra literaria, tamén atopas economía. Como non podía ser doutra maneira, a literatura que amosa con maior frecuencia contidos económicos é a feita nos Estados Unidos a partir de século XX. A narrativa ianqui resulta, cando menos ese é o meu parecer, algo claustrofóbica. Os escritores norteamericanos adoitan (non sempre, xaora!) contar historias sobre si mesmos e verbo das súas teimas entre as que salienta, de forma notable, o “tema cartos” e esa loita tan espallada pola mellora social a través do dólar.
John Updike, finado hai a penas dúas semanas, deixounos un auténtico manual de economía na súa novela “Conejo es rico”. Escollín estes dous parágrafos que me parecen reveladores da posición ianqui respecto da economía mundial. Velaquí (versión en castelán): “El dólar está condenado a seguir arrastrándose hasta que descubran cómo obtener gasolina más barata del alcohol de cereales, lo que nos restituirá en el puesto de mando. Porque cereales sí que tenemos.” Tendo en conta que o texto corresponde ó ano 1981, se cadra debería matizarse a esperanza que existe hoxe, vinte e sete anos despois, de que os cereais poidan substituír algún día ó petróleo. Outra: “Exterminarlos, digo; quitarles el petróleo a los árabes del mismo modo que se lo quitamos a los esquimales.” Abstereime de facer comentario ningún sobre esta declaración feita por outro dos personaxes de Updike naquel premonitorio ano de 1981.