Estes días, chamáronme a atención dúas entrevistas publicadas en diferentes xornais, en concreto a Manuel Bragado e a Quico Peón Mosteiro, directores respectivamente de Xerais e Xacarandaina. Na primeira, Bragado manifestaba algo que nos debía preocupar e, sobre todo, ocupar: o estancamento do sector editorial en galego, e xa que logo, podemos inferir, tamén da literatura galega. Peón Mosteiro, pola súa banda, afirmaba que os integrantes do colectivo de danza galega era auténticos “voluntarios culturais”.
Coido que Chisco Fernández Naval tería algo que dicir a colación de ámbalas declaracións. O amigo Chisco anda de xira polo Cantábrico. Colleu tres días de vacacións no seu traballo “corrente” para marchar a Bilbao e ir regresando, a golpe de ALSA, impartindo charlas, presentacións e animacións, ata completar unha ducia, sobre as aventuras do seu personaxe Suso Espada. A literatura galega estáncase en Galicia pero vai abrindo espazos fóra de País.
O Chisco é un fabulador capaz de coller calquera anécdota do cotiá e mudala nun relato fascinante. Poderiamos dicir que ten o meigallo do escritor, esa rara capacidade para xogar coas escenas e coas palabras e transformalas nun poema, nunha novela ou nun ensaio engaiolantes. O Chisco é, tamén, un “auténtico voluntario cultural”, un deses espíritos altruístas que fixo causa da divulgación da cultura galega. Algún día habería que agradecérllelo.

0 comentarios:
Postar um comentário